Zapisz się, by otrzymywać informacje o nowościach wydawniczych i spotkaniach.

Zamknij
0 0,00 

Historia – Dialog – Literatura. Interakcyjna teoria procesu historycznoliterackiego


W książce „Historia – Dialog – Literatura. Interakcyjna teoria procesu historycznoliterackiego” forsuję tezę radykalną. W moim przekonaniu historia literatury (i literatura) nie jest tym, za co brano ją najczęściej, nie jest ani historią rozwoju autonomicznych form rozsądnie ewoluujących ku czemuś w sensie artystycznym wyższemu i lepszemu – jak w wariancie formalistyczno-strukturalistycznym, ani dziejami perypetii literatury z tym, co wobec niej zewnętrzne: historią, polityką, społeczeństwem itp. – jak w tradycyjnej historii literatury wypracowanej na gruncie pozytywizmu. Książka ta przynosi propozycję alternatywnej teorii procesu historycznoliterackiego. Pisana w „praktycznej” części rozprawy – w której analizuję relacje Herlinga-Grudzińskiego, Różewicza, Konwickiego, Mrożka, Musiała i Witkowskiego z literaturą i osobą Gombrowicza – interakcyjna historia literatury jest interpretacyjna, intertekstualna, dialogowa, personalistyczna i politologiczna. Na płaszczyźnie metodologicznej moje podejście ma charakter interpretacyjny i intertekstualny – punktem wyjścia są relacje między tekstami (i autorami), a wykładnia polega na określaniu funkcji intertekstualnych relacji w tekście i kontekście, niekoniecznie tylko literackim. Na płaszczyźnie ideowej usiłuję zdyskontować konsekwencje poststrukturalistycznej dekonstrukcji podmiotu, ale u podstaw tego zamierzenia leży proste przekonanie: literaturę piszą i czytają ludzie. Powody tego są zwykle różne, ale jedno pozostaje niezmienne. Pisanie to personalny agon, próba wyzwolenia się „Uczniów” spod wpływu „Mistrzów”, usiłowanie wybicia się na artystyczną oryginalność i ideową niezależność. Literatura jest kształtem, jaki autorzy nadają światu i sobie samym. Te opisy czasem nie przystają do oczekiwań, mają określone ideologiczne konsekwencje – i dlatego warto się o nie spierać. Takim sporem jest literatura. Na płaszczyźnie dyskursywnej charakterystyczne dla mojego podejścia jest to, że z premedytacją i upodobaniem odmieniam języki interpretacyjne: poststrukturalistycznej intertekstualności, nowego historycyzmu, poetyki kulturowej, psychoanalizy, gender studies, queer theory. O tych wyborach przesądza kryterium pragmatyczne: ten dyskurs, kontekst jest dobry, którego zastosowanie przydaje się w interpretacji.

Powrót

Specyfikacja techniczna

ISBN
978-83-229-3092-2
ISSN
2658-1361 (Złota Seria), 0239-6661 (Acta UWr)
Liczba stron
324
Format
B5, oprawa twarda z obwolutą
Rok wydania
2010

O autorze

Historia – Dialog – Literatura. Interakcyjna teoria procesu historycznoliterackiego

Marian Bielecki

Doktor habilitowany, profesor UWr
Autor książek: „Literatura i lektura. O metaliterackich i metakrytycznych poglądach Witolda Gombrowicza” (2004), „Interpretacja i płeć. Szkice o twórczości Witolda Gombrowicza” (2005), „Historia – Dialog – Literatura. Interakcyjna teoria procesu historycznoliterackiego” (2010; nagroda „Literatury na Świecie”), „Kłopoty z Innością (2012), „Widma nowoczesności. Ferdydurke Witolda Gombrowicza (2014), „Gombrowicziady. Reaktywacja” (2020); współredaktor tomów: (z E. Rychter) „Po(granicza) teorii” (2010), (z W. Browarnym i J. Orską) „Po Miłoszu” (2011).

Więcej o autorze
Ten serwis w celu prawidłowego działania używa plików cookies. Brak zmiany ustawień przeglądarki oznacza zgodę na ich użycie.
Szczegółowe informacje znajdziesz w Polityce cookies.
Zamknij