Zapisz się, by otrzymywać informacje o nowościach wydawniczych i spotkaniach.

Zamknij
0 0,00 

Mimesis a teorie siedemnastowiecznej powieści francuskiej

Maja Pawłowska

Pisma Platona, Arystotelesa i Horacego w znacznym stopniu ukształtowały świadomość artystyczną oraz estetyczną doktrynę klasycyzmu francuskiego. Jej fundamentem była koncepcja „mimesis”, rozumiana jako imitacja natury i imitacja starożytnych. Powieść należała do najbardziej dynamicznie rozwijających się gatunków literackich w siedemnastowiecznej Francji. Była również jednym z niewielu gatunków nieposiadających wytyczonych w anytyku reguł. Istnienie gatunku nieskodyfikowanego było anomalią, nasuwajacą pytania o relacje pomiędzy doktryną a gatunkiem niepodlegającym jej ograniczeniom, o stosunek do imitacji i swobody twórczej.
Próbom włączenia gatunku w obręb obowiązującej doktryny literackiej zawdzięczać należy rozwój siedemnastowiecznej myśli teoretycznej poświęconej powieści. W większości ówczesnych rozważań występują stałe punkty odniesienia, pozwalające krytykom na ocenę gatunku. Są to: stosunek do imitacji starożytnych jako zasady twórczości literackiej oraz do Arystotelesowskiej opozycji historia — „mimesis” oraz prawda — prawdopodobieństwo.
Wydanie książki dofinansowane przez Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego.
Powrót

Specyfikacja techniczna

ISBN
978-83-229-3226-1
Liczba stron
398
Format
A5, oprawa broszurowa
Rok wydania
2011

O autorce

Ten serwis w celu prawidłowego działania używa plików cookies. Brak zmiany ustawień przeglądarki oznacza zgodę na ich użycie.
Szczegółowe informacje znajdziesz w Polityce cookies.
Zamknij