Instytut Historyczny Uniwersytetu Wrocławskiego to miejsce prowadzenia badań naukowych i kształcenia kolejnych pokoleń studentów. Jubileusz osiemdziesięciolecia działalności środowiska historycznego na Uniwersytecie Wrocławskim stał się impulsem do stworzenia syntetycznego i zarazem bogatego w szczegóły obrazu jego rozwoju, osiągnięć, a także znaczenia. Niniejsza publikacja, pod redakcją Karola Sanojcy i Barbary Techmańskiej, to wyjątkowy zbiór tekstów ukazujących Instytut jako żywy organizm — tworzony przez ludzi, ich pasje, osiągnięcia i codzienną pracę.
Przeszłość Instytutu Historycznego opowiedziana została przez tych, którzy go tworzyli i nadal tworzą. Nauka splata się tu z pamięcią o miejscu i ludziach, a wspomnienia malują żywy portret miejsca, dla wielu będącego drugim domem. Autorzy tekstów prowadzą czytelnika przez dzieje Instytutu, ukazując nie tylko zmiany organizacyjne, lecz przede wszystkim sylwetki wybitnych historyków. Ich pasje, ideowe spory, decyzje i codzienna praca stanowią fundament akademickiej wspólnoty i siłę napędową przemian. Osobiste wspomnienia wychowanków, współpracowników i przyjaciół są pełne refleksji, emocji oraz pamięci o codzienności, która współtworzyła tożsamość Instytutu.
Opracowanie łączy rzetelność naukową z przystępnym stylem, dzięki temu kierowana jest do wszystkich, którzy chcą zrozumieć, jak powstaje wiedza o przeszłości i jak wpływa ona na kształtowanie kultury oraz wspólnej pamięci. Szeroki wachlarz poruszanych wątków pokazuje, że działalność Instytutu wykracza daleko poza akademickie mury. Książka to hołd dla środowiska naukowego, które przez lata budowało prestiż wrocławskiej humanistyki.
Powrót
