tomaW 1969 roku L.T. Bruton opublikował filtr dolnoprzepustowy, w którym indukcyjność zastąpił nieznanym wówczas układem elektronicznym, obecnie nazywanym FDNC (Frequency Dependent Negative Conductance) lub superpojemnością. Dwa lata później A. Antoniou opracował filtr środkowoprzepustowy, w którym wystąpiły: superpojemność, superindukcyjność FDNR (Frequency Dependent Negative Resistance) i analog indukcyjności. Pomimo upływu czasu do chwili obecnej publikowane są prace dotyczące elektronicznych analogów I rzędu (indukcyjności i pojemności), II rzędu (FDNC i FDNR) oraz, sporadycznie, analogów rzędów wyższych niż II.
Wykorzystując środowisko programistyczne LabVIEW z symulatorem Multisim, w książce przebadano 72 elektroniczne analogi pojemności, 48 analogów indukcyjności, 72 układy FDNC
i 24 układy FDNR. Symulacje wykonano dla wszystkich układów realizujących główne funkcje układowe, to znaczy dla pojemności Y=sC, dla indukcyjności Z=sL, dla superpojemności G=s2D
i dla superindukcyjności R=s2E. Przebadano także analogi, które można było z góry ocenić jako niestabilne. Badania przeprowadzono na jednorodnej grupie układów elektronicznych wypro-
wadzonych z uogólnionych konwerterów impedancji (GIC).
Książka jest adresowana do pracowników naukowych, doktorantów oraz studentów wyższych lat wydziałów fizyki i elektroniki. Czytelnik znajdzie w niej zarówno wykorzystanie tradycyjnych technik pomiarowych w elektronice, jak i nowe przemyślenia, na przykład transformację znanych układów elektronicznych (generator Wiena) w tak zwane „rezonansowe schematy zastępcze” i sugestię nowej metody pomiarowej pojemności, realizowanej przez podstawienie w rezonansowym obwodzie pomiarowym pojemności ujemnej równolegle do pojemności badanej.
Projekt dofinansowany ze środków budżetu państwa, przyznanych przez Ministra Nauki w ramach Programu Doskonała nauka II
